8 MAANDEN WONEN EN WERKEN IN KENIA
een droom
al sinds ik een heel klein meisje was heb ik een droom. in afrika wonen en werken.
nu gaat die droom uitkomen!

alleen?
nee. in de zomer van 2004 heb ik in een weeshuis in kenia gewerkt. daar ontmoette ik 2 andere meiden; Marieke en Suzanne. het klikte zo goed dat we eenmaal weer in nederland besloten gezamenlijk terug te gaan. Marieke is net klaar met de PABO en Suzanne is net klaar met haar opleiding fysiotherapie.

waar?
we hebben een huisje gehuurd in Nyali. dit is een klein dorpje aan de kust vlakboven de stad Mombasa.

werk?
wat gaan we daar doen? we zetten ons in ieder geval 2 dagen per week in voor het weeshuis. sinds een paar maanden zitten we in het bestuur van het weeshuis. de andere dagen wil ik ook les gaan geven. maar dat gaan we allemaal ter plekke regelen. dus ik zie wel waar ik terecht kom….

studie?
ik zit nu in het laatste jaar van de lerarenopleiding. ik hoef nog maar een paar vakken en dan ben ik klaar. die vakken ga ik in kenia doen.
het zou wel leuk zijn als ik wanneer ik terug ben afstudeer, en officieel wiskunde juf ben!

het afscheid op het schooltje
als afscheidsdag hadden we een kleurwedstrijd en een sportochtend georganiseerd. afgesloten met een lunch. ‘s middags was het afscheid voor ons. iedere klas had iets voor ons ingestudeerd. een liedje, gedicht of toneelstukje… echt zo gaaf!!!
het was echt zo’n geslaagde dag. zoiets hadden ze nog nooit gehad. een dag met kleuren en leuke hollandse spelletjes zoals spijkerpoepen en touwtrekken en zaklopen. en ze kregen ook nog een paar keer snoep en limonade.
een dag om nooit te vergeten voor hun… maar zeker ook voor mij!

leerlingen dansen een traditionele afrikaanse dans

alle leraren en wij

de kleurwedstrijd

het hotel
en dan nog even 4 dagen bijkomen in een schandalig luxe hotel. een heerlijk bed! een warme douche waar ik veel te vaak onder heb gestaan. voor het eerst in 6 maanden weer tv kijken, heerlijk eten 3 keer per dag van een buffet van 40 meter lang… erg he! een zwembad, strand, ‘s nachts sterren kijken, rijke stomme blanken uitlachen, zwemmen, lezen, relaxen….
het was dus wel geslaagd!

happy birthday for me! eigenlijk ben ik pas 21 april jarig maar ik wilde het zo graag hier vieren met de meiden dat we het dinsdag 21 maart in het hotel hebben gevierd. echt super. de meiden hadden een taart geregeld die zo’n 10 personeelsleden zingend kwamen brengen. het was echt een super verjaardag!
en het is ook wel leuk dat ik nu 13 maanden 23 jaar zal zijn! haha

suus en ik voor een mega mooi uitzicht!

leaving on a jetplane….

leaving on a jetplane
don’t know when I’ll be back again

deze week was vooral veel afscheid nemen. en iedereen vroeg wel aan me; sigrid wanneer kom je weer terug?
had het me een paar weken geleden gevraagd en ik had gezegd nooit. lekker zwart-wit he, haha.
ja en nu….
ik weet dat ik terug kom! afrika zit in mijn bloed. maar hoe? waar? wanneer? hoe lang? dat zijn vragen die ik niet kan beantwoorden. ach, die antwoorden komen vanzelf. eerst lekker naar huis en genieten thuis!
ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor alle mailtjes, reacties en sms-jes. echt super!! als ik het even niet meer zag zitten las ik ze en dan kon ik er weer tegenaan.
dank jullie wel!!!

het schooltje
het schooltje waar we werken is zo supergaaf!! ik heb 2 klassen. groep 6 en groep 7. het schooltje heeft wel veel problemen. zo komen er iedere dag minder leerlingen omdat de ouders het schoolgeld niet kunnen betalen…. hierdoor heb ik in mijn groep 6 nog maar 6 leerlingen en in groep 7 nog maar 5 meiden. dus ordeproblemen heb ik niet! haha. maar al had ik hier 30 kinderen dan zou ik nog geen ordeproblemen hebben want ze luisteren hier zo ontzettend goed! van de week was ik begonnen met mijn les in groep 7. na 2 minuten dacht ik ineens; waarom staan die meiden allemaal? was ik vergeten te zeggen dat ze mochten gaan zitten…..

wiskunde
de meiden uit mijn groep 7 konden na heel wat oefenen foutloos vergelijkingen oplossen. ik was supertrots!!!
toen kwamen de verhaaltjes sommen waarbij ze zelf vergelijkingen op moeten stellen en daarna oplossen. ik had alles uitgelegd, het leek alsof ze t door hadden. we hadden er heel wat samen gedaan. het huiswerk was 4 sommen zelf doen, ze hadden ze allemaal alle 4 fout….. wat nu…..
ik heb daarna 2 lessen lang heel veel met ze geoefend. en maandag had ik een leuke samenwerkinsopdracht verzonnen, waarbij ze in tweetallen aan de slag moesten met 4verhaaltjessommen. uiteindelijk had een groepje 2 van de 4 goed, en het andere groepje 3 van de 4. super!!! ik was zo trots op ze! en ze straalden helemaal toen ik stiekem snoep voor ze had gekocht omdat ze het zo goed hadden gedaan.

social studies
ik ben al een tijdje in deze klas bezig met het behandelen van de ‘early visitors in Eastern Africa’. er waren traders, explorers and missionairies. gister gaf ik een eindopdracht. ze moesten een collage in elkaar knutselen. daarin moesten ze kiezen wat ze wilde zijn een trader, explorer of een missionarie. en ze moesten minstens 3 redenen aangeven. aan het eind van de les gaf iedereen een presentatie. het was superleuk!! we hebben het gelijk opgehangen in de klas zodat het iets minder kaal wordt.
na de les kwam de leraar (die net zo hard mee had gedaan) vragen of hij misschien deze les van me mocht ‘pikken’. echt cool! ze zijn dingen zoals groepswerk en knutselen hier gewoon niet gewend…

still, just africa!
-van de week werd er een jongetje huilend door zn moeder naar school gebracht. zijn moeder had een riem in d’r hand en had hem letterlijk naar school geslagen…. de lerares liep naar het mannetje van 5 toe en riep; shut up, shut up! and go to class. en daar liep dat mannetje zijn lokaal in…..
-van de week zaten we in de matatu en de chauffeur wilde klanten op pikken langs de weg. dan moet ie dus eigenlijk langs de weg stilstaan maar hij deed het midden op de weg. komt er een politieauto langs en die agent slaat de chauffeur keihard op zijn hoofd met zijn knuppel en rijdt verder…. dat zou in holland eens moeten gebeuren, is die agent gelijk zn baan kwijt!
-vorige week had ik het over een afrikaanse man met Femke. ze vroeg welke man? ik zei: ja, die zwarte daar! je had Femke d’r gezicht moeten zien! haha. ik bedoelde de man met zwarte kleren aan, had ie oranje kleren aan gehad had ik gezegd die oranje man… toch grappig dat ik echt geen verschil meer zie tussen blank en zwart.

nog 1.5 week
maandag is Femke terug naar huis gegaan. het was supergaaf!! we hebben weer samen op afrika gescholden en van afrika genoten, en we hebben vooral erg veel gelachen!! het was weer net als in ghana…
deze week wordt het vooral veel afscheid nemen en de laatste 4 dagen gaan we lekker met zijn driexc3xabn bijkomen in een hotel aan het strand. nog even genieten van de zon, want volgens mij ga ik het heel koud krijgen dalijk in het koude holland!!!!

bezoek
een goeie vriendin van me, Femke, is op bezoek! ze is gekomen met een last-minute vlucht. ik heb haar 4 jaar geleden in Ghana ontmoet, en nu zijn we dus samen in Kenia. echt heel leuk!!!

verhuizen
sinds begin februari zijn er meer dan genoeg vrijwilligers in het weeshuis. wij zijn er daarom niet meer nodig. daarom besloten we te verhuizen, zodat een paar van die nieuwe vrijwilligers in het huisje kunnen wonen.
boven het (rijke) schooltje waar marieke en ik werkten is een woonruimte, en we mogen er wonen!
echt lekker dat we van die mieren af zijn, beetje jammer dat we nu naast een sloot wonen en dus heel veel muggen hebben…
dit was wel een mooie test om te kijken of al mijn spullen in mijn tas passen. ik ben gezakt……. ik heb hier veels te veel spullen gekocht, dat wordt nog wat over 3.5 week….

afscheid van de kids
een deel van het geld dat ik thuis had ingezameld is besteed aan de begravenis van Savannah. het andere deel heb ik afgelopen zondag gebruikt voor een feestdag voor de kids en staff van het weeshuis. we hebben een ‘herinneringsplaat’ gemaakt voor Savannah. echt heel mooi, iedereen heeft iets geschreven of getekend. daarna gingen we film kijken. en we sloten het af met een diner.
het was super geslaagd. omdat we niet meer in het weeshuis zullen komen hebben we ook op deze dag afscheid genomen van alle lieve kids!! wat een schatjes, ik zal ze never ever vergeten!

het lesgeven op het nieuwe (arme) schooltje is super!!
het zijn wel lange dagen. we beginnen om 7:45 en we werken tot 17:45. en het is ook nog eens een uur reizen om er te komen en een uur terug. we werken er elke maandag en dinsdag sowieso. maar ook op de andere dagen zijn we er erg vaak te vinden!
het is ook echt een uitdaging. ik heb vooral groep 6 en groep 7. en die moet ik dingen leren zoals vergelijkingen oplossen, en bissectrices construeren. maar ze kunnen simpele sommetjes zoals 60:3 niet uit hun hoofd…..
1 meisje kan er echt helemaal niks van…. echt sneu, want de leraar zegt gewoon tegen haar dat ze dom is enzo. maar toen hij na schooltijd weg was ben ik eens naast haar gaan zitten en heb ik het concreet gemaakt.
het ging over vergelijkingen oplossen. ik legde het uit aan de hand van een getekende balans. het kwartje viel toen bijna. toen ik daarna iets uitlegde aan de hand van keniaanse shillingen (3 pennen kosten 12 shilling, hoeveel kost dan 1 pen?) viel het kwartje helemaal! de volgende 3 sommen had ze foutloos. en het belangrijkste was: ze kon weer lachen en voelde zich slim!
daar doe ik het voor….

gister kregen we op het schooltje van de leraressen kookles. we kregen allemaal een afrikaanse doek als schort om en koken maar! het duurde 3.5 uur. ondertussen werden de kinderen die nu geen lerares hadden van buitenaf opgesloten in het lokaal. ze vermaakten zich prima!! we hoorden ze zingen, ze waren aan het kleuren en sommige deden zelfs wat huiswerk… zou dat in nederland ook werken?? denk het niet, haha
daarna lunchten we met alle docenten, echt heel gaaf!

just Africa
ja als je er mooi uit wil zien, maar je hebt geen spiegel heb je toch een probleem….. voor de feestdag met de kids wilden we leuke nette kleren aan. maar zonder spiegel kan ik niet zien of ik een leuke combi aan heb, probleem……
gelukkig heb ik binnen no time de oplossing: we maken even een digitale foto van onszelf!
even bekijken, is het wat? ja, dan houden we het aan!

al 6 weken hebben we geen regendruppel gezien en was het stikheet. zelfs snachts konden we amper slapen van de hitte, zeker in het nieuwe huis waar we geen ventilator hebben…..
maar afgelopen maandag gebeurde het: regen!!!!!!!!!!!!!!!!!! we waren op het schooltje en ik zat net buiten met een tussenuur. ‘sigrid, you have to come in, it’s raining!’ riepen de leraren. nee sigrid blijft lekker in de regen zitten, heerlijk!!!!
dus nu is het al 3 dagen bewolkt. en zelfs soms een beetje koud. nu is het nog steeds zo’n 30 graden hoor…. maar ja als je 40 graden gewend bent dan is dit koud, haha!

Waarom ik naar huis wil….
Vorige week zaten Suus en ik in een restaurantje in Mombasa wat te drinken. Ineens zag ik een jongetje van een jaar of 8, een straatjongen, hij had het syndroom van Down….
Ik heb een zwak voor mensen met het syndroom van Down. Ik weet niet waarom, misschien omdat mijn oudste zus het heeft…
Ik kon hem alleen maar aanstaren en ik voelde ondertussen de tranen over mijn wangen lopen.
“Wat kan ik doen? Wat kan ik doen?” was het enige wat door mijn hoofd ging. Geld geven kan niet, dat moet hij afgeven aan andere straatjongens.
Eten, ja! Eten en drinken! Dus ik kocht eten en drinken voor hem. Hij genoot er zo van!!! Ik zal dat blije bekkie nooit, nooit vergeten.
Eigenlijk wilde ik hem geen eten en drinken geven. Eigenlijk wilde ik zijn handje pakken en gaan lopen…. lopen…. lopen totdat we ergens zouden komen waar het goed is…..
In plaats daarvan liep ik zonder het jongetje het restaurant uit.
Ik struikel daarbij bijna over 2 straatjongetjes van een jaar of 6. Ik schrik, ik kijk goed… oh gelukkig ze ademen, dus ze leven nog. En ik loop weer verder…..
Op de weg naar huis rijden we langs een vuilnisbelt. Ik zie een paar kleine kinderen, zoekend naar eten en bruikbare spullen….
Wat is dit voor een wereld…..??!

Waarom ik nog 6 weken blijf, en geniet!
vorige week zou ik eindelijk beginnen op de opleidingsschool. Is mijn begeleider zonder het te zeggen een week weg. Ik was het echt zat. Ineens bedacht ik me dat ik 2 weken geleden een eigenaresse van een basisschool had ontmoet. Vrijdagochtend riep ik Suus en Mariek, “kom we gaan dat schooltje zoeken en dan gaan we daar solliciteren!”
We werden zo leuk ontvangen! En we waren natuurlijk gelijk aangenomen, alledrie. Dat Suus eigenlijk fysiotherapeut is maakt niks uit! haha.
Vandaag was onze eerste dag. Wow wat was het gaaf! Vandaag en morgen lopen we mee met de leraren en dan gaan we volgende week zelf lesgeven.
Ze hebben een heel rooster voor ons gemaakt. Ik ga 4 vakken geven; vooral wiskunde, English, Science en Social studies. Ik ga wiskunde geven aan groep 6 en groep 7. Maar de wiskunde die ze daar krijgen kan je vergelijken met een 2VWO klas…. echt hoog niveau! heel leuk!!!

de school en de kleinste kids

We hebben vandaag meegedaan met de gymles. Het was echt zo gaaf! Dat het bijna 40 graden was doet er even niet toe…. haha
Daarna heb ik bij een les ‘social studies’ gezeten. Heel leuk en interessant.
De kindjes zijn hier zo lief! Het is een heel arm schooltje. En in elke klas kan ik wel een paar kinderen aanwijzen die AIDS verschijnselen vertonen. Maar alle kinderen en alle leraren vinden het zo oprecht leuk dat we er zijn.
Ik heb zo genoten vandaag!
Ja! Deze laatste 6 weken komen wel goed!

de gymles, in het zonnetje!!!

Wat zou je doen, met 5 miljoen…?
Op safari een paar weken geleden deden Marieke d’r vader en ik een spelletje. Stel je hebt 5 miljoen euro en je moet het investeren in Kenia, waarbij je het land en de bevolking helpt.
We hadden grootse ideexc3xabn!
Laatst las ik in de krant dat, hier in de omgeving, ongeveer de helft van het drinkwater niet aankomt bij de huishoudens vanwege lekkage enz.
Terwijl het hier zo droog is!!!
Droogte…… werkeloosheid….. 1+1=2. Waarom zet je niet wat mannetjes aan het werk om de waterleidingen te controleren en te repareren???
Waarom is de president niet met dit soort zaken bezig?
Het enige wat de president zich vandaag afvraagt, is of hij een groene of een rode Mercedes aan zal schaffen…….

Ik heb de soundtrack van de film; Hotel Rwanda bij me. De meest indrukwekkendste film ooit!
Er staat een tekst op die ik heel mooi vind. Het ligt natuurlijk niet allemaal zo simpel, maar het zou een stap in de goede richting zijn… Misschien kunnen regeringen in Afrika hun 5 miljoen daaraan besteden….?

And if America
Is the United States of America
Then why can’t Africa
Be the United States of Africa

And if England
Is the United Kingdom
Then why can’t Africa unite all their kingdoms
And become United Kingdom of Africa

Juf sigrid
Ik ken een leraar die op de opleidingsschool werkt waar ik ook wel graag zou willen werken. Hij had me mondeling toegezegd dat alles goed zou komen. Toch wilde ik dat nu eindelijk wel eens bevestigd zien door een wiskundeleraar. Vorige week maandag (de dag dat ik bekendmaakte dat ik eerder terug ga komen) was het zover… ik zou ‘s middags een soort van ‘sollicitatiegesprek’ hebben met Francis, de wiskundeleraar. 2 uur wachten…. Niemand te zien… ja zo gaat dat hier!
‘s Avonds was ik zo opgelucht dat ik eindelijk bekend had gemaakt dat ik eerder terug ga komen dat we er een wijntje op dronken. (wat natuurlijk viel als een baksteen omdat we hier niet zo vaak drinken…)
Gaat ineens de bel. Staat daar Francis, oeps. Sigrid, nuchter doen!!! “Good evening, my name is sigrid…” we hebben zo’n 5 minuten gepraat en dat was dan mijn ‘sollicitatiegesprek’: ik was aangenomen!

2 dagen later zou ik langskomen om alles verder te bespreken. Ik heb weer 2 uur gewacht…. Het ging niet door hij had een meeting….
Maar afgelopen dinsdag hadden we weer een afspraak. Ik was benieuwd of het deze keer door zou gaan en hoe lang ik zou moeten wachten. Het viel mee, ik moest een half uur wachten. En toen hebben we alles doorgesproken.
Eigenlijk gaat het nu heel snel. Ik heb boeken van hem gehad om me voor te bereiden en volgende week ga ik een les observeren en daarna zelf gelijk een lesje geven. (over kwadratische vergelijkingen dus dat is heel leuk!)
Ik moet de les geven aan 2e jaars. De studenten zijn dus van mijn leeftijd…
Verder hebben we nog veel meer plannen, maar we zien wel hoe het gaat lopen. Ik plan maar geen dingen meer… en geniet van alles wat ik mag en kan doen! Gaat helemaal goed komen!!

Barvrouw sigrid??
Zondag was het dan zover. Suus mariek en ik waren voor het eerst sinds anderhalve maand weer alleen, met zijn 3en. Het was super om alle familie op bezoek te hebben. maar het is stiekem toch ook wel weer lekker om even rustig met zijn 3-en de laatste weekjes door te brengen. Om het te vieren gingen we uit eten. Het was heel gezellig! Daarna nog wat drinken aan de bar. In een lollige bui vroeg ik of ik achter de bar mocht staan; het mocht! Ik kreeg zelfs iemands naambordje; Michael!
Ik heb een half uurtje bar gestaan. Dat betekent dus vooral oude blanke mannen en hun hele jonge Keniaanse ‘vriendinnetjes’ bedienen. Maar het gaf me ook de kans om met deze mannen te praten. En ja, misschien heb ik wel weer eens te snel geoordeeld. Ze zijn gewoon eenzaam! Ze leven helemaal toe naar de paar weken per jaar dat ze hier zijn en de stoere bink uit kunnen hangen…
Weer wat geleerd! Maar volgens mij zit ik toch liever aan de bar dan dat ik erachter sta… haha

Mamma sigrid
Van de week ook een paar keer in het weeshuis geweest. Superleuk natuurlijk!
Met de kleintjes spelen we verstoppertje. Moeten ze met zijn allen tegen de muur staan en tot 10 tellen en dan gaat xc3xa9xc3xa9n van ons zich verstoppen. Het gaat ongeveer zo: euh, euh, euh, euh, euh, euh, euh, euh, euh, ten! En dan gaan ze ons zoeken. Ze kunnen nog niet tellen namelijk, zo grappig!!!
Met de oudere kids spelen we vaak rummikub of mens-erger-je-niet waar ze helemaal gek op zijn. Op xc3xa9xc3xa9n of andere manier verlies ik altijd….

Dank jullie wel!
Ik was vorige week zo zenuwachtig, bang voor de reacties… maar jullie reacties zijn stuk voor stuk heel lief! Dank jullie wel!

Wat is het moeilijk om dit keer een stukje te schrijven. Ik stel het al dagenlang uit maar het moet er toch echt een keer van gaan komen…
Ik heb besloten om eerder naar huis te komen. Eind maart in plaats van begin juni.
Nu komt dan het stuk dat ik het uit moet leggen…. Dat kan ik niet, sorry!

Ik heb van de week 4 wiskundeboeken gekocht. Ik wilde me storten in een logische wiskundewereld. Een wereld die ik begrijp. En als ik die wereld even niet begrijp weet ik dat ik gewoon wat harder na moet denken of iets op moet zoeken en dat ik er dan wel uitkom.
De afgelopen 4 maanden heb ik heel hard mijn best gedaan om de echte wereld waarin ik nu leef te begrijpen. Het lukt niet, hoe hard ik mijn best ook doe….

Vorige week was ik een dag in het weeshuis omdat de vrijwilligers een dag vrij hadden. Dat betekent om 5 uur op, kids douchen, aankleden, eten geven, lunchtrommels maken en ze uitzwaaien. Dan een uurtje slapen, totdat je wakker wordt van de kleintjes die huilen. Ik stopte Gregory, Beaty en Moses met zijn 3en in bad terwijl ik ondertussen baby Faith in mijn armen had.
Toen ze schoon en netjes aangekleed beneden zaten te ontbijten kreeg ik een warm trots gevoel. Ik hou van die kids!
Er is sinds kort ook een nieuw jongetje in het huis, Dickson. Echt een schatje! Helaas heeft hij wel AIDS…… maar hij is gelukkig nog niet ziek!
Gister heb ik domino met hem en Gregory en Moses gespeeld. Superleuk!!! Ze pikken het alle3 heel snel op.
‘s Avonds bij het naar bed brengen ging ik samen met Gregory en Moses bidden. Ze wilden bidden voor de zieke mensen, voor de arme mensen en voor bananen?! Haha, en Celine wil nog elke avond voor Savannah bidden…. Wat een schatjes! Stuk voor stuk!!

In het begin dacht ik; ik red het wel. Zolang ik hoop en energie uit die kids haal, trek ik het wel tot juni.
Maar ik moet mezelf niet voor de gek houden. Ik wil naar huis….

Ik heb zo goed als geregeld dat ik op die opleidingsschool ‘stage mag lopen’. Eerst ga ik observeren, en daarna zelf wat lessen geven. Ook ben ik druk begonnen met mijn opdrachten voor school. Ik ga de komende 2 maanden dus heel druk aan de slag met school. Ook willen we nog wat gaan reizen om nog wat van het land te zien.

Suzanne heeft ook besloten eind maart naar huis te gaan. Marieke heeft het hier super naar haar zin en blijft…. Het is moeilijk om Marieke hier achter te laten! Maar gelukkig zijn er hier genoeg mensen die haar in de gaten houden.

Ik denk niet dat iemand dit had verwacht. Ikzelf had dit in ieder geval nooit voorzien. Eerst nog 2 maanden genieten van de mooie dingen hier, zoals de kids. En dan lekker naar huis, en daarna…..
‘Daarna’ is iets waar ik later maar eens over na moet denken. niet nu!

“De hele opvoeding is een kwestie van liefde, geduld en wijsheid. En de laatste twee groeien, daar waar de eerste heerst”
Jan Ligthart

ik wens jullie allemaal een heel gelukkig 2006. een jaar waarin dromen uitkomen en nieuwe dromen worden gemaakt. een jaar vol vreugde, geluk, hoop en gezondheid!

2006 is voor mij in ieder geval een jaar waarin ik steeds handiger wordt met de computer. ik heb net ontdekt dat ik foto’s op mijn site kan zetten!!!! het wordt nog wat met mij en computers!! haha

Met oud en nieuw zijn we uit eten geweest. Daarna gingen we naar huis om het daar verder te vieren. We hadden lekkere dingen in huis gehaald. En 10 seconden voor 12 telden we af.
Grappig hoor, nieuwjaar in Kenia! Er was zelfs vuurwerk te horen.
De volgende middag gingen we naar het weeshuis. Er waren zo’n 25 straatjongens uitgenodigd voor een nieuwjaarslunch. De jongste waren denk ik een jaar of 10 de oudste waren wel een jaar of 18. Ze genoten allemaal van de maaltijd met veel groente en fruit. En voor en na de lunch zag je ze spelen met het speelgoed van de kids; tennissen, voetballen, met de autootjes spelen.
Het was erg gezellig! En ze hebben tenminste 1 keer in 2006 goed gegeten……

De volgende dag ging ik met mijn zusje naar Mombasa. De laatste dingen halen voordat we op safari zouden gaan. Als we over een soort plein lopen komt er ineens iemand van achteren op ons af rennen. Ik schrik me echt dood! Maar het is 1 van de straatjongens van gister. We staan even gezellig met hem te kletsen, hij met zijn lijmpotje in z’n handen….
Op een gegeven moment vraagt hij: Where are you going? Euhhh… ik vind het echt een lieve, leuke, zielige jongen maar ik vertrouw hem voor geen meter en ik ga dus ook echt niet zeggen dat we eigenlijk net op weg waren naar de bank…..
Dan komt de politie aanrijden. Zoef! De jongen is weg…. De politie vraagt of we lastig gevallen werden. Tiana en ik overtuigen de politie dat dat niet zo was, we willen niet dat de jongen opgepakt wordt! De politie vindt het maar raar…. Maar rijdt toch verder.

Op safari!!! De busreis naar Tanzania is al een safari op zich. De bus is een soort koekblik met 4 wielen. De vooruit is helemaal versplinterd. De reis duurt 9 uur en een man moet heel de tijd een doek tegen het raam drukken zodat het niet breekt.
De volgende dag beginnen we met de safari. We gaan naar Lake Manyara. Het moet een groot meer zijn… maar het heeft hier al een jaar niet geregend. We staan op een gegeven moment aan de oever van het meer waar dus het water had moeten staan. We zien geen water…. Pas zo’n 1,5 to 2 kilometer verder zien we het water. Van dat hele meer is dus geen donder over…
De volgende dag gaan we naar de Ngorongoro-krater. Dit is het 8e wereldwonder en ik wilde er al heel lang heen. het is ook echt supermooi. Een krater waar dan allerlei dieren en mensen wonen, gewoon bij elkaar. Olifanten, leeuwen, de masaai mensen met hun vee. Super!

Na 3 dagen zit de safari erop. Het was supermooi! Toch rustte er een schaduw op. De droogte hier….. je ziet de rivieren droog staan, de grond die superdroog is, de mensen die honger hebben.
Als we de 3e dag ergens zitten te lunchen horen we ineens mensen zingen. Onze gids verteld ons dat ze de regendans doen…. Zit je dan met je eten en drinken op schoot…..
Terug in het hotel is er een douche met warm water. Hmm, dat heb ik echt lang niet gehad!!! Als ik er zo’n 2 minuten genietend onder sta zegt mijn zusje ineens; Sig hoe kan je met deze droogte zolang onder de douche staan? Shit! Ik was het echt even vergeten, hoe kan ik dat nou vergeten!? Ik doe snel de douche dicht. Ja, warm douchen komt over een paar maanden thuis wel weer…

Ja, en dan terug naar Nairobi. Mijn zusje op het vliegtuig zetten…. Ik zal er denk ik nooit goed in worden, dat afscheid nemen. Maar het was echt super dat ze hier 3 weken bij me was!
yana, ik mis je nu al weer……. maar we zien elkaar snel!

sinds gister ben ik hard aan het werk met mijn schoolopdrachten. we hebben gehoord dat het schooltje dat we aan het opzetten zijn pas in mei opengaat. omdat ik toch ook nog wil lesgeven hier, ga ik dat deze week even regelen.
het was heel fijn om ‘vakantie’ te hebben de afgelopen weken met al het reizen. maar het is ook fijn om weer in ons eigen huisje te zijn en weer lekker aan de slag te kunnen!

Er is weer veel gebeurd de afgelopen 2 weken.
Eerst hebben we Lieke naar het vliegveld gebracht. Ze ging naar huis…. Shit!! Daar gaat mijn vriendinnetje, maatje weer….
Liek, ik mis je! Hou je taai!! Dit stukje is voor jou, je herkent het vast….

Follow your heart
Let your love lead thru the darkness
Back to a place you once knew
I believe, I believe, I believe in you
Follow your dreams
Be yourself an angel of kindness
There’s nothing that you can not do
I believe, I believe, I believe in you

Het zat er een keer aan te komen. Ik heb al een keer een hand uit mijn tas geslagen omdat iemand probeerde mijn geld te pikken maar nu is het gelukt…. Terwijl ik aan het schilderen was op het schooltje heeft iemand mijn portemonnee leeg gejat. Beetje balen, dag 70 euro…… maar hxc3xa9, het is maar geld ik heb er verder niks aan over gehouden!

De avond voordat ik mijn zusje op zou gaan halen van het vliegveld hoorde ik dat Ben, de vader van mijn beste vriendin, een hartinfarct had gehad en in het Dijkzigt ziekenhuis lag.
Zit je dan, in Kenia… duizenden kilometers van de mensen die je zo graag even wil zien, een knuffel wil geven, er gewoon even voor ze zijn….. maar dat gaat niet…. En dat is dan wel even heel moeilijk…

De volgende middag vertrok ik met de nachttrein richting nairobi. 17 uur in mijn eentje in een trein. Gelukkig zat ik met 2 leuke Keniaanse meiden in een coupe, en niet met van die stomme toeristen! het is trouwens maar goed dat ik mijn trui bij me had ik vond het maar koud in nairobi, het was maar 20 graden….
Ja en dan naar het vliegveld, mijn zusje halen! Ja hoor, daar loopt ze door de deuren!! Yana!!!!! Wow, we vliegen elkaar om de hals en we houden elkaar zeker een paar minuten vast. Super!!!
De volgende dag gaan we samen met de dagbus terug naar ons huis. De busreis duurt maar 9 uur, en mijn zusje ziet gelijk het echte Afrika. Dus het is erg leuk!

Nu is mijn zusje er al een week. Ik ben haar mijn leventje aan het laten zien, de school, het weeshuis, de kids, het strand. Echt leuk!

Ja en dan is het ineens kerstavond….. maar een kerstgevoel heb ik nog niet. ‘s Avonds gaan we naar de kerk met de kids, behalve de allerkleinsten. 2 van de kids doen mee in het kerst-toneelstuk. Maxwell speelt Jozef en Johnson speelt de achterkant van de ezel….
Het is een heel mooi stuk, met ouders die de liedjes zingen. En om 12 uur ‘s nachts valt ineens het licht uit. Dan gaat het licht weer aan en roepen alle kinderen; Merry Christmas en wordt er vuurwerk afgestoken. Ja, nu heb ik een kerstgevoel!

De volgende dag hebben we een kerstlunch met heel veel eten. We delen kerstmutsen uit die mn zusje mee had genomen en we zetten de opblaasbare sneeuwpop op. Dan krijgt ieder een kado, en ze zijn er superblij mee!!! Wat een mooie kerst! Wat mooi om allemaal van die gelukkige bekkies te zien!!

Ik bedenk me dat deze kids geen ouders meer hebben… ik zie mijn ouders gelukkig over 5 maanden weer! Ook al is het vaak moeilijk en mis ik ze heel erg, ik zie ze snel weer!
Het volgende stukje is voor mijn paps en mijn mams

Thank you for who I am
Thank you for all the things I’m not
Forgive me for the words unsaid
For the times, I forgot

And I know you believed
And I know you had dreams
And I’m sorry it took all this time to see
That I am where I am, because of your truth
I miss you, I miss you
(il divo)

Ben, ik heb voor jou geen spreuk kunnen vinden. Er was er gewoon geen een die ik perfect genoeg vond. Daarom zeg ik het maar gewoon in mijn eigen woorden. Ik hoop dat je je heel snel beter voelt. Ik wens je heel veel hoop, kracht en liefde toe, voor de komende (moeilijke) tijd.
Ik ben mijlen ver van jullie vandaan, maar in gedachten ben ik heel dicht bij jullie!!

Ik ben te laat om jullie een fijne kerst te wensen…. Sorry! Maar ik wens jullie wel allemaal een gelukkig 2006!!

We zijn druk bezig met verven op het schooltje. We hebben deze week bijvoorbeeld het alfabet op een 20 meter lange muur gezet. Ziet er echt heel mooi uit!
Toen we maandag even pauze hadden zaten we uit te rusten. Een van de tuinmannen klom in een palmboom om kokosnoten naar beneden te gooien zodat we de melk konden drinken, het was meer dan 35 graden. En uit de radio knalde ‘wham’ met ‘last christmas’…. Dat is heel raar!
Kerstmis….. ja dat is ook bijna, maar dat krijgen we niet helemaal mee behalve die kerstliedjes op de radio dan. Leuk om het een keer op deze manier te vieren. We gaan ook een kerstboom maken, we hebben zelfs kerstballen vanuit holland meegenomen.

Maar waarom heb ik het over kerst! Eerst is er natuurlijk sinterklaas!!! Vorige week hebben we lootjes getrokken en gister was dan de grote avond. We vieren het iets later omdat dat beter uitkwam, vindt de Sint vast niet erg.
We hadden een sinterklaas-cd op staan, een grote schaal met kruidnoten en taaitaai op tafel gezet en marieke had warme chocolade melk gemaakt…. Hmmm! En toen de gedichten lezen en de surprises uitpakken. Het was echt heel gezellig!

Onze koelkast heeft het vorige week begeven…. We kunnen zonder veel dingen hier, maar een koelkast is wel erg fijn.
Ik ben 4 dagen bezig geweest om hem te laten repareren…. Gaat weer op zijn Afrikaans.
Eerst moesten we een fundi zoeken, dat is een soort van manusje van alles. De fundi besloot dat we de koelkast naar zijn workshop moesten brengen. Gelukkig mochten we tegen vergoeding van de fuel het busje van de buren lenen (waar we natuurlijk niet zelf in reden…)
Het is een kwartier rijden en we komen in steeds meer afgelegen gebied. En ja hoor daar is zijn workshop: een lemen hutje, tussen heel veel andere lemen hutjes. Er is hier geen stroom, en ik vraag me toch af hoe hij dan in hemelsnaam onze koelkast wil gaan maken….
Geen probleem kom hem morgen maar weer ophalen! Op hoop van zegen gingen we er vandaag weer met het busje heen. en ik sta versteld, hij heeft allemaal draden en elementen en slangetjes en weet ik veel aan de achterkant van de koelkast zitten lassen. (nog steeds zonder stroom, don’t ask me how)
Ja nu moeten we hem nog testen, in ons eigen huis natuurlijk want daar is stroom. (nou ja, meestal dan…)
Ik had het niet verwacht, maar hij doet het weer!!! Super, koud water is best lekker met dat warme weer…..

in mijn volgende stuk zal ik wat meer vertellen over mijn vorderingen bij de opleidingsschool. ze zijn heel de maand december dicht zoals alle scholen hier in kenia. maar ik heb wel wat afspraken met docenten om wat dingen door te spreken…. to be continued!

We wonen 5 minuten lopen van het strand maar in de eerste 2 maanden ben ik er maar 1 keer geweest…..
We besloten dat hier verandering in moest komen. We hebben met zijn 3en besloten dat we elke week 1 dag met zijn 3en gaan besteden. Even tijd voor onszelf. Vorige week hebben we een strandwandeling gemaakt. En morgen gaan we ergens een ijsje eten, hmmmmm

om een schaduw te laten verdwijnen,
moet je er licht op werpen.

Shakti Gawain